ΦΑΣΙΣΤΕΣ: ΜΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΥΣΤΗΜΙΚΟΙ

Οκτώβριος 10, 2013 at 16:29 (Επιθέσεις ακροδεξιών)

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για το «φαινόμενο» που ακούει στο όνομα Χρυσή Αυγή. Όλοι θέλοντας και μη, γίναμε και εξακολουθούμε να γινόμαστε μάρτυρες της αποκαθήλωσης του «καρκινώματος» με γοργούς ρυθμούς λες και όλα ήταν σαν έτοιμα από καιρό. Σε μία νύχτα, οι μέχρι χθες σωτήρες  και «οδοκαθαριστές» της χώρας και του Ελληνικού κοινοβουλίου, αυτοί που, να μην το ξεχνάμε, ο «γίγαντας» λαός έβαλε με την ψήφο του στη βουλή, αυτοί οι «αντισυστημικοί» τύποι που σαν άλλοι «Λεωνίδες και Σπαρτιάτες» κατέβαιναν με τις ασπίδες και τα σπαθάκια τους και έδερναν οτιδήποτε μελαμψό, «αριστερό» και γενικότερα ότι ήταν αντίθετο με την ιδεολογία τους (αλήθεια έχουν;) προκειμένου να απελευθερώσουν τη χώρα από το ζυγό και να ξεβρομίσει ο τόπος, αυτοί οι μαχητές της ελευθερίας ξαφνικά βρέθηκαν στο κελί 33 να αναρωτιούνται για το κακό που τους βρήκε και σύσσωμη την ελληνική δημοσιογραφική σκηνή καθώς και μέρος της κοινωνίας, να πέφτει από τα σύννεφα (ώ θεοί!) με τη συμπεριφορά και τα έργα τους!

Α, μα δε μπορεί σκέφτηκα, πώς γίνεται αυτό? Το όλο σκηνικό προφανώς δείχνει και είναι στημένο, ένα σόου, μια παράσταση. Ακόμα και τα μωρά το καταλαβαίνουν, τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε. Μετά σκέφτηκα λίγο τον Orwell και θυμήθηκα πως τα μέσα είναι που δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες, ελέγχουν πολιτικούς και πολιτικές, διαμορφώνουν συνειδήσεις και αν δεν είσαι από αυτούς που ξεχνάνε εύκολα τότε νομίζεις πως δε ζεις στη Γη αλλά προσγειώθηκες σε άλλο πλανήτη. Να τα πάρουμε από την αρχή; Ωραία, τι ήταν και τι είναι η Χρυσή Αυγή; Απλό, ήταν και είναι μια εγκληματική οργάνωση αποτελούμενη από κάθε λογής εγκληματίες,  πορτιέρηδες και νταβατζήδες, ανθρώπους χωρίς καμία αισθητική, καμία ιδεολογική υπόσταση, ανθρώπους που δε μπορούσαν προφανώς να γίνουν τίποτα άλλο στη ζωή τους και κάπου έπρεπε να προσδιοριστούν και να επιβιώσουν. Κάπου εκεί υπήρχαν και μερικοί κάπως πιο έξυπνοι, λέγε με Michel de liakos, οι οποίοι ως σύγχρονοι στρατηλάτες διέτασσαν το στράτευμα σε στοχευόμενες και μη επιθέσεις.

Τι άλλο ήταν και είναι η χρυσή αυγή? Μα φυσικά κομμάτι του παρακράτους! Όλοι πάλι πέσαμε από τα σύννεφα όταν είδαμε «τα παιδιά» με τα μαύρα να πετάνε πέτρες μαζί με τα ΜΑΤ σε διαδηλωτές και μετά να φοράνε κουκούλες και να σπάνε βιτρίνες προκειμένου να στοχοποιούνται οι «κακοί» αναρχικοί και γενικότερα η αριστερά . Τι άλλο είναι οι χρυσαυγίτες; Θρασύδειλοι και τραμπούκοι. Το να την πέφτεις με άλλους 40 σε 5 δεν είναι μαγκιά, είναι δειλία και ξευτίλα. Οι Σπαρτιάτες στους οποίους τόσο πολύ θέλουν να μοιάσουν, έκαναν το ακριβώς αντίθετο. Πολέμησαν μια χούφτα πολεμιστές ενάντια στην Ιμπεριαλιστική πολιτική των Περσών προκειμένου να ξεσηκώσουν και να ενώσουν όλες τις πόλεις κράτη των Ελλήνων. Ποιους λοιπόν θυμίζουν οι αριστεροί και ποιους οι φασίστες; Φασίστες, μα φυσικά. Πώς να το κάνουμε αφού αυτό είναι, αυτό τους αρέσει, θέλουν το Χίτλερ τους ρε παιδί μου τα άτομα, να γουστάρουν. Σ.Σ: Όχι όλοι, αυτοί που καταλαβαίνουν και κάνα δύο κουβέντες. Οι άλλοι δε νοιάζονται  για  τίποτα, Ουρούκ Χάι πώς να το πω αλλιώς; Μόνο ξύλο.

Μα καλά θα μου πείτε, αφού αυτοί είναι τόσο κακοί, πως τους επέτρεψαν να μπουν σα κόμμα στη βουλή; Πως τους ψήφισε ο γίγαντας λαός; Δεν ήξερε; Παρασύρθηκε, μπερδεύτηκε, παραπλανήθηκε; Όχι φίλε μου, τίποτα από όλα αυτά πλην ελαχίστων εξαιρέσεων και των όποιων καθυστερημένων. Μια χώρα η οποία έχει βιώσει στο πετσί της το φασισμό και πολύ πρόσφατα μάλιστα, ΔΕ δικαιούται να μιλάει για άγνοια και παραπλάνηση. Όλοι, ακόμα και οι πιο ανιστόρητοι ξέρουν τι θα πει φασισμός, δε μπορεί διάολε τόσα χρόνια στο σχολείο ακόμα και ο πιο χαζός κάτι θα άκουσε. Οι παλαιότερες γενιές δεν δικαιούνται να ομιλούν διότι τα έζησαν. Οι νεότερες δεν δικαιούνται να ομιλούν διότι τα έμαθαν στο υποχρεωτικό δημόσιο σχολείο και εκτός αυτού η πληροφόρηση σήμερα δε δίνει τέτοια άλλοθι σε κανένα. Άρα; Άρα όλοι γνώριζαν, ήξεραν και ήταν επιλογή τους. Κάποιοι μπορεί να το έκαναν  γιατί τους παρέσυρε η δήθεν μαγκιά, είτε το έκαναν από αντίδραση. Και πάλι αυτό όμως δεν είναι άλλοθι. Λέμε πως την υπογραφή μας και το πουλί μας, πρέπει να προσέχουμε που τα βάζουμε. Ε ακόμα περισσότερο πρέπει να προσέχουμε που βάζουμε την ψήφο μας, γιατί επηρεάζει κοινωνίες και ανθρώπους ρε γαμώτο, γιατί είμαστε οι κληρονόμοι της ίδιας της δημοκρατίας και πρέπει να είμαστε ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ όσον αφορά τα πολιτικά μας δικαιώματα και πιστεύω. Έχουμε να δώσουμε λόγο όχι μόνο στους εαυτούς μας και στους άλλους αλλά και σε όσους «έφυγαν»  και σε όσους θα έρθουν. Κι όποιος λέει ότι δεν υπάρχουν φασίστες και ακροδεξιοί στην Ελλάδα απλά κοροϊδεύει τον εαυτό του και μάλλον πρέπει να ξαναδιαβάσει Ελληνική ιστορία από το 1940 και μετά.

Τέλος, για να μη κοροϊδευόμαστε, η συγκεκριμένη οργάνωση ήταν και θα είναι κομμάτι του συστήματος. Αρκεί να δείτε πόσοι και ποιοί πρώην χρυσαυγίτες είναι τώρα στη νέα δημοκρατία και την κυβέρνηση. Τυχαία μόλις έγινε πρόεδρος ο Αντωνάκης έστριψε το τιμόνι δεξιά; Δε νομίζω. Το σύστημα λοιπόν τη χρησιμοποίησε και όταν πλέον δεν της έκανε πια, την «πέταξε» και τώρα κάποιοι μας το παίζουν και ήρωες. Η δολοφονία του αδελφού αντιφασίστα έγινε κυρίως για να παραπλανηθεί ο Ελληνικός λαός και να απομακρυνθεί από τα πραγματικά προβλήματα για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Η χρυσή αυγή τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιήθηκε σα μοχλός πίεσης και άσκησης τρομοκρατίας από το σύστημα προς την κοινωνία. Γιατί κάποιοι πρέπει να κάνουν τη βρώμικη δουλειά. Το έχουμε ξαναδεί το έργο με άλλες οργανώσεις. Και όλα αυτά με την ανοχή, τις ευλογίες και τις εντολές των «έξω». Εκτός κι αν υπάρχει κάποιος που πιστεύει ότι έχουμε Ελληνική κυβέρνηση εκλεγμένη από το λαό. Οκ τότε. Τώρα λοιπόν, που ίσως και να τους ξέφευγε γιατί κακά τα ψέματα κανείς δεν ήθελε μια φασιστική οργάνωση στο 15%, που θα δυσκολευόταν να διαχειριστεί, έπεσαν οι εντολές και τους μάζεψαν. Και όλοι πέσανε από τα σύννεφα. Τέλος, σας ρωτώ όλους το εξής έτσι προς σκέψη και προβληματισμό: Πώς σας φάνηκε ο τρόπος που τους μαζέψανε; Είδατε τι τέλεια που δούλεψαν όλα; Έτσι για να ξέρουμε που βρισκόμαστε και να θυμόμαστε ότι ο εχθρός είναι ήδη εδώ.

Υ.Γ: Η δημοκρατία μπορεί να υπερασπίζεται το δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου, των ιδεών και των απόψεων και στην ελεύθερη διακίνησή τους. Όχι όμως σε ιδέες και αντιλήψεις που τη «βλάπτουν και τη σκοτώνουν». Εγκληματικά «πιστεύω και θέλω» δε τα υπερασπίζεται καμία δημοκρατία και κανένας δημοκράτης. Και ο φασισμός ισούται με έγκλημα. Μας το δίδαξε καλά ή ιστορία ευτυχώς. Και λαός που ξεχνά την ιστορία του είναι καταδικασμένος. Γι αυτό και τα χάλια μας.

“Benjamin Breeg”

Advertisements

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Τα δυο άκρα

Σεπτεμβρίου 18, 2012 at 14:24 (Επιθέσεις ακροδεξιών, Εκλογές 2012, Χρυσή Αυγή) (, , )

Δημοσιεύτηκε Δευτέρα 17 Σεπτεμβρίου 2012

 

Βασίλης Ρόγγας

Είναι σωστό αυτό που γράφουν οι έγκυροι αρθρογράφοι του Μπόμπολα, του Λαμπράκη και του Αλαφούζου. Όντως δυο άκρα ιδεολογικοπολιτικά κάνουν πολλά κουμάντα σε αυτή τη χώρα και ήρθε η ώρα αυτό να σταματήσει.

Η βία τους πρέπει να τελειώσει και φυσικά η απίθανη ασυλία που απολαμβάνουν από όλο το συστημα. Αυτή είναι η κρίσιμη ώρα να τα βάλουμε και με τους δυο. Μπορούμε να τους τελειώσουμε. Αν δεν το κάνουμε,  μπορεί να μην έχουμε άλλη ευκαιρία.

Μάλιστα τα δυο άκρα δεν είναι ξεκομμένα. Σε όλα τα επίπεδα, στο δρόμο, στο κοινοβουλιο, ιδεολογικά,ακαδημαϊκά έχουν συνεργαστεί. Όχι μόνο τώρα, αλλά και στο παρελθόν. Όχι μόνο εδώ αλλά και αλλού.

Οι φασίστες και οι νεοφιλελεύθεροι τα λένε συνέχεια. Tα πιο κοινά στοιχεία τους είναι αφενός η βαρβαρότητα εναντίον των πολλών, αφετέρου το μίσος τους για ότι αληιθινά δημοκρατικό.

Οι φασίστες μπορούν να ανέρχονται και λόγω της βαρβαρότητας που επιβάλλει η νεοφιλελεύθερη δικτατορία. Οι νεοφιλελεύθεροι θα μπορούν να κινούν τα νήματα αν και εφόσον οι φασίστες ανέλθουν στην εξουσία.

Οι νεοφιλελεύθεροι έχουν πολλά ονόματα ανα τις εποχές, αλλά πάντα μα πάντα την ίδια δουλικότητα στο κεφάλαιο από όπου κι αν προέρχεται. Παλιά θα τους λέγαμε “αστικό πολιτικό προσωπικό.” Σύγχρονα λέγονται “το εξτρεμιστικό κέντρο”.

Μαζί έχουν μεγαλουργήσει. Στην Κατοχή οι διάφοροι πρωθυπουργοί μαριονέτες ιδρύσανε το στρατιωτικό τμήμα των ρουφιάνων κουκουλοφόρων. Οι ταγματασφαλίτες και οι χίτες, ξεπουλημένα τομάρια στους γερμανούς ναζιστές που έφεραν όπλα, ήταν δημιούργημα τους

Στο πανεπιστήμιο μάλιστα υπάρχει μια τάση στην ιστορία που υπηρετεί πιστά τους νεοφιλελεύθερους (και άρα και τους φασίστες) και θέλει να μας εξηγήσει ότι η Αντίσταση κατά τη διάρκεια της Κατοχής ήταν ασύμφορη οικονομικά. Φυσικά οι άνθρωποι αυτοί γράφουν στην Καθημερινή.

Όμως το φαινόμενο αυτό δεν είναι μόνο ελληνικό. Στη Χιλή το 1973 η χούντα του Πινοσέτ, που ανέτρεψε τον αριστερό πρόεδρο Αλιέντε, εφάρμοσε πιστά το νεοφιλελεύθερο δόγμα με τραγικά αποτελέσματα.

Όλες οι δικτατορίες αυτού του κόσμου είτε είναι γεννήματα των νεοφιλελεύθερων, είτε υπηρετούν πιστά το δόγμα τους.

Εδώ τα τελευταία χρόνια γίνονται μεταγραφές από το φασιστικό χώρο στο εξτρεμιστικό κέντρο. Εδώ η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ ξεπλένουν την ακροδεξιά ρητορική και πρακτική με τον καλύτερο τρόπο. Εδώ παλαιότεροι ηγέτες των φασιστών γίνονται υπουργοί.

Εδώ, η νεοφιλελέυθερη πανούκλα θέλει να σαρώσει τα πάντα. Τα κόμματα τους δε θα αντέξουν πολύ την κοινωνική κατακραυγή. Σύντομα οι επιλογές των συντηρητικών πολιτών θα στραφουν στην original βαρβαρότητα.Και “τα παλικάρια με τις μαύρες μπλούζες” θα γίνονται ηγεμονική δύναμη εκλογικά.

Βεβαίως και ήρθε η ώρα να ξεμπερδέψουμε μαζί τους, σε όλα τα επίπεδα. Και θα το κάνουμε.

Όμως θα το κάνουμε όπως πρέπει. Από τα πάνω, από τα κάτω, με τον παλιό τρόπο, με νέες επινοήσεις, κοινοβουλετικά και στο δρόμο.

Σύντομα οι δικές μας κινήσεις σε όλη την Ελλάδα θα αρχίσουν να παίρνουν την παραγωγή στα χέρια τους. Η ΒΙΟΜΕΤ και η ΣΕΚΑΠ είναι οι τάσεις.

Από παντού όλο το χειμώνα θα ξεκινάνε από την εδώ μπάντα λυσσαλέες δημιουργικότητες.

Η σύνδεση παραγωγών και καταναλωτών θα δυναμώσει κι άλλο. Το σπάσιμο των μεσαζόντων θα δημιουργήσει παντού μεγάλους καταναλωτικούς συνεταιρισμούς. Και το καρτέλ των σουπερμάρκετ δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να το σταματήσει.

Από την από δω μεριά θα γίνει προσπάθεια να επιτελεστεί κομμάτι του χαμένου κοινωνικού κράτους. Μέχρι να το ξαναστήσουμε στα πόδια του. Τα κοινωνικά ιατρεία, φαρμακεία, φροντηστήρια, παντοπωλεία είναι περσινές ορμητικότητες μας που φέτος θα συστηματοποιηθούν και θα απλωθούν παντού.

Το δημιουργικό κοινωνικό πείραμα είναι άκεντρο και ακαπέλωτο.Δε γίνεται αλλιώς και δε χρειάζεται να γίνει αλλιώς. Δε μπορεί να αποτύχει γιατί υπάρχει τεράστια προσφορά εθελοντικής δημιουργίας.

Έτσι δένεται ο αντιφασιστικός αγώνας ως αγώνας ενάντια στις μνημονιακές -δηλαδή νεοφιλελεύθερες-δυνάμεις διαμέσου της Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Μόνο που ο αντιφα αγώνας δε γίνεται με τους όρους μας γιατί προσδωκούμε σε μαζικότητες. Γίνεται με τους όρους εκείνων στους οποιούς απευθυνόμαστε.

Δε πρέπει να υπάρχει σχολείο στη χώρα που να μην έχει μέσα πολλά δικά μας παιδιά, ενάντια στον κυρίαρχο λόγο των νεοφιλελεύθερων και εξίσου ενάντια στον και καλά εναλλακτικό λόγο των ναζίστών.

Για να γίνει αυτό χρειάζεται οι απευθύνσεις να εδραστούν στην τοπικότητα και τις κυρίαρχες πολιτιστικές και αθλητικές υποκουτρούρες της.Να μιλήσουμε γλώσσες δικές τους και όχι τις ξύλινες δικές μας. Να μιμηθούμε το οπαδικό κίνημα επικοινωνιακά, να βρούμε δρόμους να ξεχειλίσει η εφηβεία.

Τα πάντα γίνονται έτοιμα. Μην κρατάς την ανάσα σου. Ξεκίνα. Εμείς στην πετρούπολη ξεκινάμε. Εσείς;

 

υγ 1. “Ένα από τα διδάγματα της χιτλερικής περιόδου είναι και εκείνο για τη βλακεία της εξυπνάδας. Με πόσα εμπεριστατωμένα επιχειρήματα δεν αμφισβήτησαν οι Εβραίοι τις πιθανότητες ανόδου του Χίτλερ , όταν αυτή ήταν ηλίου φαεινότερη. Ύστερα οι έξυπνοι θεωρούσαν αδύνατη την επικράτηση του φασισμοιύ στις δυτικές χώρες. Οι έξυπνοι διευκολύνουν παντού το παιχνίδι των βαρβάρων, επειδή είναι τόσο βλάκες. Οι ενημερωμένες, διορατικές κρίσεις , οι προγνώσεις που στηρίζονται στη στατιστική και την πείρα, οι συμπερασματικές και σοβαρές δηλώσεις είναι όλες αναληθείς.”

¨

Διαλεκτική του Διαφωτισμού, Μ. Χορκχάιμερ, Τ. Αντόρνο.

 

Αφιερώνεται σε όσους θα πρσπαθήσουν να πουν πως οι αληταράδες μπράβοι της χ.α. δε θα ανέβουν, θα κάνουν λάθη, δε μπορούν και άλλες τέτοιες μαλακίες.

 

υγ2. Αντιφασισμός από τον καναπέ σου ή πίνοντας κρασάκι το βράδυ δεν υπάρχει. Δεν παίρνω στα σοβαρά τις κουβέντες σου.

Δε σε καλώ να έρθεις μαζί μας. Σε εγκαλώ που δεν έχεις έρθει ήδη.

 

 

 

 

 

 

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Οι «Φρουροί της Αχαΐας» έδιωξαν «της Γης τους Κολασμένους» με «τσεκούρι και φωτιά»

Νοέμβριος 26, 2009 at 16:40 (Αστυνομική Βία, Επιθέσεις ακροδεξιών) (, , )

Θ. Τσακίρης, Δευτέρα 13 Ιουλίου 2009

Εδώ Πάτρα. Εδώ οδός Ηρώων Πολυτεχνείου. Εδώ καταυλισμός προσφύγων και μεταναστών. Τώρα αντί για τανκ εισβάλλουν μπουλντόζες και φορτηγά. Τώρα αντί στρατευμάτων μπουκάρουν τα γαλάζια και πράσινα ΜΑΤ. Τώρα, αντί για φοιτητές/τριες που ζητούσαν «ψωμί-παιδεία-ελευθερία», στη σειρά με τα βαλιτσάκια τους ανήλικοι και ενήλικες Αφγανοί που ζητούν ένα πιάτο φαΐ ή να φτάσουν στη Δυτική Ευρώπη για να γλιτώσουν από τη φωτιά και το σίδερο του πολέμου Ταλιμπάν και ΝΑΤΟ (με τη συμμετοχή της Ελλάδας). Τώρα, κεντρικές, περιφερειακές και τοπικές γαλάζιες και πράσινες δημοκρατικά εκλεγμένες (συνεπικουρούμενες από μαύρες) άπονες εξουσίες αντί της στυγνής δικτατορικής στρατιωτικής κυβέρνησης. Τώρα, σε αγαστή συνεργασία ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΛΑ.Ο.Σ. βρήκαν το νέο «εχθρό λαό» στο πρόσωπο του μετανάστη και του πρόσφυγα, αντί του “λαός ενωμένος -ποτέ

Πάτρα, Κυριακή 12 Ιουλίου 2009. Χτυπάει το κινητό τηλέφωνο στις 5:30 και δεν είναι ο «γαλατάς» (εξάλλου αυτός είναι μεγαλοκεφαλαιούχος πια) αλλά μέλος της Κίνησης Υπεράσπισης Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών της πόλης που μας ειδοποίησε ότι η πληροφορία, που είχαμε από το προηγούμενο βράδι ότι θα κατεδάφιζαν τον καταυλισμό και θα διώχνανε «της γης τους κολασμένους» από την πόλη, βγήκε αληθινή. Ντυθήκαμε στα γρήγορα και ξεκινήσαμε με ένα αυτοκίνητο για τον καταυλισμό. Στη διασταύρωση της παραλιακής οδού Όθωνος-Αμαλίας με τη σιδηροδρομική γραμμή Πατρών-Αθηνών το περιπολικό μας κλείνει το δρόμο (Ηρώων Πολυτεχνείου-Λιμενικός Σταθμός «Παναγιώτης Κανελλόπουλος»). Στρίβουμε και ανεβαίνουμε την Αράτου και μετά ξανά στην Αγίου Ανδρέου ως την Καρόλου όπου μυρίζει σαν να είχαν ρίξει δακρυγόνα. Προχωράμε στην Έλληνος Στρατιώτου παράλληλα με τις γραμμές του τρένου. Βρίσκουμε και άλλα μέλη της Κίνησης που προσπαθούν να φτάσουν στον καταυλισμό.

Ήδη φαίνονται μερικοί Αφγανοί που έχουν εκδιωχθεί και περπατούν κι αυτοί κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής μη γνωρίζοντας πού πρέπει να πάνε. Στρίβουμε στη λεωφόρο Κανελλοπούλου (ο δρόμος ταχείας κυκλοφορίας που μέσω της παραλιακής φτάνει σε χρόνο dt στο εμπορικό λιμάνι και φτιάχτηκε για τις ανάγκες των Ολυμπιακών Αγώνων) και κατεβαίνουμε στην παραλιακή. Πάλι ένα περιπολικό μας κόβει το δρόμο.

Παρκάρουμε σε πάρκινγκ δίπλα στο κύμα. Βγαίνουμε μουδιασμένοι σκεφτόμενοι την έκταση της αποκλεισμένης περιοχής: σε μια έκταση μήκους 6 χιλιομέτρων και πλάτους 2 χιλιομέτρων απαγορεύεται η είσοδος πολιτών. Για να καταλάβετε, ώ άνδρες Αχαιοί, τι σημαίνει Ελληνική Δημοκρατία 21ου αιώνα. Φτάνουμε περπατώντας στον καταυλισμό. Μας περιμένουν 6 διμοιρίες ΜΑΤ (γαλάζιες και πράσινες φόρμες). Οι συγκεντρωμένοι είμαστε 21 άτομα. Ίσα που φτιάχνουμε σωματείο. Η αναλογία ΜΑΤ/Πολίτες είναι 7 προς 1. Γουάου! Στο μεταξύ έχουν συλλάβει σε άλλα σημεία 5 νέους/ες που προσπαθούσαν να φτάσουν στον καταυλισμό. Προκλητικοί οι «αρχηγοί» της αστυνομίας που νοιώθουν πια ότι επιτέλους «αυτοί είναι το κράτος». Πουθενά ο εισαγγελέας. Πουθενά υπεύθυνοι της νομαρχίας, της περιφέρειας και του δήμου με πρωτόκολλακατεδάφισης. Μόνο μετά από πιέσεις μας και λόγω της παρουσίας τηλεοπτικών καμερών έφτασε ανώτερο στέλεχος της Περιφέρειας και επιδείκνυε δημαγωγικά κάποια χαρτιά. Πουθενά υπεύθυνοι κοινωνικής πολιτικής των τοπικών και νομαρχιακών αρχών. Άρχισαν να καταφτάνουν επιταγμένα πούλμαν.

Ακούμε την εξής έντονη στιχομυθία:
Κάποιος «αστεράτος» αστυνομικός: «Ήρθες επιτέλους;»
Οδηγός πούλμαν: «Ναι, αλλά δεν έχω βάλει πετρέλαιο. Πού θα πάμε, τελικά;»
«Αστεράτος» αστυνομικός: «Τι λες ρε βλάκα; Δεν έχεις βάλει πετρέλαιο. Τι είσαι ‘συ ρε;»
Οδηγός πούλμαν: «Μα δεν μου είχαν πει ότι θα πάμε μακριά.»
«Αστεράτος» αστυνομικός: «Τσακίσου, βάλε πετρέλαιο, ρε»
Οδηγός πούλμαν: «Μάλιστα!»
Και κάνει όπισθεν για να φύγει. Κάθε φορά που κινιόταν κάποιο όχημα να’ σου οι ΜΑΤατζήδες να μας στριμώχνουν στη γωνία. Κάποια στιγμή μία γιατρός μέλος της Κίνησης προσπαθεί να εξηγήσει στους επικεφαλής ότι έχει έρθει το ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ για να δει έναν ανήλικο τραυματία που έχει ανοίξει η πληγή του. Τίποτα. Οι επικεφαλής της αστυνομίας αποφάσισαν ότι εκτός από φύλακες της τάξης είναι και μεγαλογιατροί και αποφάνθηκαν ότι δεν έχει ανάγκη ο τραυματίας και ότι μόνος του δήλωσε πως δεν θέλει ιατρική βοήθεια. Η γιατρός απωθείται βίαια από τους ΜΑΤατζήδες. Πέφτουμε πάνω τους για να την πάρουμε από τα χέρια της. Τα πνεύματα ηρεμούν. Δεν προλαβαίνουμε να ανασάνουμε και σκάει μύτη προκλητικός ένας «κάτοικος»-»αγανακτισμένος

πολίτης» και αρχίζει να μας βρίζει λέγοντας ότι εμείς και οι Αφγανοί φταίμε για την ανεργία επειδή φεύγουν οι τουρίστες από την Πάτρα λόγω καταυλισμού!!!

 

Έρχονται, λοιπόν, ένα διώροφο πούλμαν και τρία κανονικά. Μαζεύουν ανήλικους στο ένα και τους ξαποστέλνουν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στην…Κόνιτσα. Σε ένα άλλο βάζουνε όσους έχουν ροζ κάρτα ως αιτούντες άσυλο. Τους πάνε σε ξενοδοχείο δίπλα στα ΚΤΕΛ (μεταξύ τους ένας τραυματίας τον οποίο πήρε το ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ από εκεί). Στο διώροφο πούλμαν και σε άλλο ένα βάζουν όσους δεν έχουν χαρτιά και ανήλικους που οι αστυνομικοί αυθαίρετα βάφτισαν ενήλικους. Αυτούς δεν γνωρίζει κανείς πού τους πήγαν. Μια δημοσιογράφος τοπικού καναλιού, που ουρλιάζει για την αναγκαιότητα της αποχής από τις εκλογές ως διαμαρτυρία για τις πολιτικές του κράτους λέει ότι θα τους πάνε στο Κιλκίς (έχει κι εκεί στρατόπεδο συγκέντρωσης;).

Αφού δεν έμεινε «αφγανικό ρουθούνι» στην Αχαΐα, γύρω στις 8 και τέταρτο μπουκάρουν μπουλντόζες, φορτηγά, υπάλληλοι της νομαρχίας και του δήμου, αλλά οι εκλεγμένες «αρχές» ακόμα να φανούν. Σε λίγο ακούμε τον απαίσιο θόρυβο που κάνουν τα υλικά των πρόχειρων κατασκευών των «κολασμένων» που γκρεμίζονται. Γκρεμίζουν ακόμη και το τζαμί που είχαν υποσχεθεί ότι δεν θα το πείραζαν. Όμως, λίγα λεπτά αργότερα, ξαφνικά βλέπουμε φλόγες να ξεπηδούν από το χώρο αυτό. Πώς τα κατάφεραν τα «σαΐνια»; Μέσα σε ελάχιστα λεπτά οι φλόγες έχουν φτάσει τα 15-20 μέτρα ύψος απειλώντας αιώνιους ευκαλύπτους και τις γύρω πολυκατοικίες. Η φωτιά τους έχει ξεφύγει, μαζί, βέβαια, με την φήμη ότι την έβαλαν οι «αόρατοι Αφγανοί» που κατάφεραν να σπάσουν τον αποκλεισμό και σαν φαντάσματα να ξεγλιστρήσουν. Και υπάρχει κόσμος που τους πιστεύει. Το άκουσα με τα αυτιά μου το απόγευμα που γύριζα στην Αθήνα με το λεωφορείο. Ελπίζω τώρα που η φωτιά κατέκαψε τις καλύβες των «εξαποδώ» οι φιλήσυχοι πολίτες των συλλόγων «Η Πόλις Εάλω» θα νοιώσουν ότι θα έχουν εξαγνιστεί και θα ξαναφέρουν τους τουρίστες …στην «πεντακάθαρη» Πάτρα των «χωρίς λακκούβες μεγάλων πεζοδρομίων», στην Πάτρα των κτιρίων-φαντασμάτων, την Πάτρα που δεν σέβεται την ιστορία της.

Αργότερα, ξεκίνησε νέα επιχείρηση-σκούπα. Αυτή τη φορά στην νότια παραλία στόχος ήταν οι Σουδανοί πρόσφυγες και μετανάστες που αυτοί δεν έχουν ούτε παράγκες για να τους «στεγάσουν». Μόνο κουβέρτες καιχαρτόνια. Και αυτοί «εξαφανίστηκαν» για να μη χαλούν την μόστρα της νότιας Πάτρας των εγκαταλελειμμένων εργοστασίων, των οικοδομών της δεκαετίας του ‘80 που σαν ανοιχτές πληγές χάσκουν γιατί δεν τέλειωσαν ποτέ.

Έτσι, λοιπόν, τώρα που διώξαμε τους ανεπιθύμητους «μουσαφίρηδες» μπορούμε να ζήσουμε καλά και αυτοί χειρότερα. Θα σας θυμίσω μόνο ότι «μουσαφιράτ» στα πέρσικα σημαίνει «ταξίδι» όπως είναι ο τίτλος τουεξαίρετο βιβλίο του Βασίλη Λαδά που ήταν εκεί στην πρώτη γραμμή χτες και που δεν αφήνανε οι αστυνομικοί να έρθει σε επαφή με τους εκδιωκόμενους, λες και δεν ισχύει κανένα δικαίωμα για τους «κολασμένους». Ο μετανάστης, ο πρόσφυγας, «ο χωρίς χαρτιά» ξένος μπαίνει στο περιθώριο του όρου «ανθρωπότητα». Αν δεν αντιδράσουμε όλοι και όλες στην πολιτική αυτή, τα επόμενα πούλμαν όχι μόνο θα πηγαίνουν σε άγνωστο προορισμό αλλά θα έχουν και καλυμμένα τα παράθυρα, όπως τα τρένα της μεγάλης σφαγής των Ναζί.

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Δολοφονική επίθεση με χειροβομβίδα στο Στέκι Μεταναστών

Νοέμβριος 26, 2009 at 15:56 (Επιθέσεις ακροδεξιών) (, , )

25 Φεβρουαρίου 2009

 

Χτες το βράδυ 24/2/09 στις 10:05 «άγνωστοι» πέταξαν χειροβομβίδα στο Στέκι Μεταναστών που βρίσκεται στην οδό Τσαμαδού στα Εξάρχεια (στον ίδιο χώρο στεγάζονται και τα γραφεία του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα). Εκείνη την ώρα το Στέκι ήταν γεμάτο κόσμο μιας και είχε ανοιχτή εκδήλωση ο Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης και συνεδρίαζε το συντονιστικό της οργάνωσης μας. Η επίθεση δεν είχε θύματα από καθαρή τύχη δεδομένου ότι η χειροβομβίδα δεν μπόρεσε να σπάσει το διπλό τζάμι του παραθύρου, έκανε γκελ, και τελικά έσκασε στη ζαρντινιέρα που βρίσκεται μπροστά στο κτίριο.

Η χτεσινή φασιστική παρακρατική δολοφονική επίθεση εντάσσεται στη γενική προσπάθεια καθεστωτικής αντεπίθεσης μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη. Όλο το τελευταίο διάστημα παρατηρούμε την όξυνση της κρατικής και παρακρατικής βίας καθώς και μια εκστρατεία μαύρης προπαγάνδας ενάντια στους χώρους αντίστασης («η άκρα Αριστερά είναι υπεύθυνη για τη βία»). Οι «άγνωστοι» που πέταξαν τη χειροβομβίδα δεν στρέφονται μόνο εναντίον μας, αλλά ενάντια συνολικά στο ανταγωνιστικό κίνημα, σε όσους και όσες εξεγέρθηκαν το Δεκέμβρη, σε όσες και όσους αρνούνται έμπρακτα τη δικτατορία των αγορών και τη «δημοκρατία» του ροπάλου.

Είναι μάλλον περιττό να πούμε ότι δεν πρόκειται να κάνουμε βήμα πίσω, είναι μάλλον περιττό να δηλώσουμε ότι το παρακράτος θα πάρει την απάντηση που του αξίζει

Αθήνα 25 Φεβρουαρίου 2009

Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε